spot_img

ЖЕНИ, ОПУШТЕТЕ СЕ: Што и да правите, децата утре повторно ќе ве обвинат за нивниот неуспех!

- Advertisement -

Овој текст е за сите оние мајки кои очајно сакаат да бидат совршени, но некако не им оди.
Кога би можел да го живеам животот од почеток, еве што би променил:

Би му рекла на син ми: „ Душо, не мора да си инженер, не мора да си ни адвокат. Не е важно каков ќе станеш кога ќе пораснеш. Сакаш да бидеш фудбалски коментатор – супер! Кловн во трговски центар? Браво!”

И кога син ми ќе наполни триесет години, ќе дојде кај мене целиот испотен, ќелав и со размачкана кловнска шминка на лицето и ќе ми каже:

“Мамо, имам триесет и работам како кловн во трговскиот центар! Дали е тоа животот што го сакаше за мене? Што по ѓаволите мислеше? Зошто ме остави да играм наместо да учам математика? Зошто не ми кажа колку важно беше? образованието?”

Потоа ќе го тапкам по ќелавата глава и ќе му кажам: „Душо, но јас само те поддржував во се што сакаше да правиш! Не ти вршев притисок. Не те терав да вежбаш математика кога сакаш да си играш со твоите пријатели“.

И тогаш осудувачки ќе рече: „ Не знаев до што ќе ме доведе тоа, јас бев дете, не можев да се одлучам, но можеше да го направиш тоа за мене. Можеше да ме насочиш!“

Тогаш ќе станам, ќе го погледнам внимателно и ќе му речам: „Тоа е тоа. Постојат два вида луѓе на светот: едниот живее, а другиот го бара виновникот. А ако не го разбираш ова, тогаш ти, синко, си идиот“.

Само ќе каже „ах“ и ќе се онесвести! Неговата психотерапија ќе трае пет години.
ИЛИ НЕ…

Еден ден ќе имам син и ќе го направам спротивното. Од тригодишна возраст ќе му повторам: „ Не биди идиот, Владимир, мисли на иднината. Научи математика, Владимир, ако не сакаш цел живот да бидеш оператор на кол-центар“.

И кога ќе наполни триесет, ќе ми дојде испотен, ќелав програмер со длабоки брчки и ќе ми каже: „Мамо, имам триесет и работам во Гугл. Работам дваесет часа на ден, мамо. Немам семејство . Што сакаше да кажеш кога ми кажа?” дека добрата работа ќе ме направи среќен? Што те натера да учиш математика?
И јас ќе кажам: “Драги, но сакав да имаш добро образование! Сакав да имаш шанса!”

И тој ќе ми рече: ” Зошто, по ѓаволите ми е шансата,кога не сум среќен, мамо? Поминувам покрај кловн во трговскиот центар и му завидувам. Тој е среќен! Можев да бидам среќен човек, но ти ми го уништи животот!”
И тогаш ќе станам, ќе го погледнам внимателно и ќе му речам: „ Драги мој, има два вида луѓе: едниот живее, а другиот постојано се жали. Ако не го разбираш ова, тогаш ти, синко. , си идиот!”
Ќе рече „ах“, ќе се онесвести и заврши на психотерапија 5 години.

Овој текст е за сите оние мајки кои едвај поднесуваат деновиве да решаваат домашна задача со своите деца. Борба со гневни тинејџери, незадоволни деца. Опуштете се! Што и да правате, вашите деца утре ќе имаат што да кажат на психотерапија !

(автор: Светлана Кмел)

- Advertisement -
spot_imgspot_img
spot_img

ПОСЛЕДНИ ВЕСТИ

ПОВРЗАНИ ВЕСТИ